Normaal gesproken zorgt de nul voor een vaste spanning van 230 V tussen een fase (L) en de nul (N). Als de nul onderbroken wordt zal een zogenaamde zwevende nul ontstaan als de fases L1, L2 en L3 ongelijk belast worden, de fases gaan hun eigen nul creëren. Hierdoor komt er een lager of potentieel veel hoger voltage te staan op de verschillende fases, en apparatuur kan hier ernstig door beschadigen.
Normaliter meten we een stroomaansluiting door voordat we deze in gebruik nemen, waar bij we tussen de fases 400 V en tussen de afzonderlijke fases en de nul of de aarde 230 V horen te meten. Tussen de nul en de aarde horen we geen spanning te meten.
Verder kan je de weerstand tussen de nul en de aarde meten, deze hoort tussen de één en tien Ohm uit te komen. Mocht deze toch significant hoger liggen dan kan dit twee oorzaken hebben. Indien je bijvoorbeeld van vaste spanning van een evenementen aansluiting gebruik maakt kan het zijn dat de afstand tot de trafo groot is, en dat je de weerstand van de kabel aan het meten bent. De andere mogelijkheid is dat je inderdaad een zwevende nul hebt.
Een manier om dit te testen is een goedkoop apparaat wat redelijk wat vermogen vraagt èn kapot mag (bijvoorbeeld een waterkoker) aan te sluiten, en vervolgens tussen de fases te gaan meten. De fases zullen nu ongelijk belast worden, en in het geval van een zwevende nul zul je nu dus verschillende voltages bij de verschillende fases meten. In dat geval is er sprake van een zwevende nul. Als je apparaat uitfikt ook.
Was this helpful?
0 / 0